Preek van de week

Gevoelig voor de Geest

’Het is stil waar het nooit waait' is een volks gezegde waar heel veel wijsheid in ligt.
Waar er nooit een conflict is, nooit een spanning, nooit een confrontatie van ideeën is...
daar is het stil, daar is geen leven, daar is geen groei en geen ontwikkeling. Elke relatie waarin gevoel, emoties en passies meespelen, is een verhaal van aantrekken en afstoten.
Alleen de relaties die ingegeven zijn door het koele verstand kennen geen stormen, maar dat zijn dan ook dode relaties. Het Pinkstergebeuren, het innerlijke beleven van de relatie met de Geest Gods, wordt weergegeven door de stormwind die het huis dooreenschudt, het huis waar de vrienden van Jezus een veilige toevlucht hadden gezocht.
In onze tijd is dat niet anders.

Wij hebben onze toevlucht gezocht in het huis van de welvaartstaat dat voor ons is opgetrokken. Alles is daarin voorzien, alles wordt voor ons geregeld, alles verzekerd, geen risico's, geen problemen. Ons bestaan is voorgeprogrammeerd van de prenatale tot het prepensioen en verder. Het enige wat we moeten doen is gehoorzaam zijn aan de reclame en aan het leefpatroon dat ons langs de massamedia wordt aangereikt.

Het is blijkbaar op onze maat gesneden en toch uniform over heel de planeet. Coca-Cola kom je zowel tegen op de Himalaya als in Afrika of Latijns Amerika. Overal dezelfde soap-series op de televisie, dezelfde popmuziek op de radio's, dezelfde nieuwsgaring van dezelfde persagentschappen, dezelfde trends, dezelfde verwachtingspatronen bij de mensen. Overal even licht verteerbaar en verkrijgbaar zonder inspanning, betalen is voldoende.

Pinksteren is de stormwind door dat huis van de welvaartstaat.
De Geest verhindert verstarring, hij maakt ons wakker zodat we kritisch gaan nadenken.
Hij wekt in ons die heilige onrust en behoedt ons voor the 'quiet desperation', de vredige vertwijfeling.
Het is de meest gangbare mentaliteit van onze dagen: aan alles twijfelen maar ook in alles berusten. Zo van : 'Kom ons niet meer vertellen dat we de wereld moeten veranderen.'

Pinksteren is juist het tegenovergestelde : het is het besef dat we er nog niet zijn, dat de wereld niet af is en dat beschaving eigenlijk nog moet beginnen.

Pinksteren doet ons vragen stellen : of onze aarde geen geweld wordt aangedaan, of de rijkdom eerlijk verdeeld is, of het normaal is dat de ene mens crepeert in de diamantmijnen en de andere met diezelfde diamanten mag schitteren.

Pinksteren is gevoelig blijven voor de Geest en voor zijn inspraken om in heel kleine dingen, deze wereld een beetje menselijker dat wil zeggen, een beetje goddelijker te maken.

Manu Verhulst

Oorspronkelijke versie: http://users.skynet.be/hebgeloof/index.htm