Preek van de week

Het gebod van de liefde

Iemand zei eens: de kerken zouden waarschijnlijk wel weer vol geraken als we aan iedereen die naar de kerk komt 20 euro geven, of 50 desnoods. Maar nu de mensen alleen maar Jezus Christus ontvangen is het natuurlijk de moeite niet om er even tijd voor te maken. U hier maakt er wel wekelijks tijd voor.
Waarom eigenlijk? Toch niet, of niet alleen, omdat het een van de geboden van de kerk is.
Veel gelovigen zien de zondagsplicht als het kenmerk van de katholieken. Verder is er niet zo veel verschil met de andersgelovigen: ook zij hebben vaak een gevoel voor verantwoordelijkheid en moraal, ze maken soms ook tijd voor de een of andere vorm van gebed of bezinning. De niet- of andersgelovigen zetten zich evengoed in voor een goed doel. Alleen komen ze niet wekelijks naar de kerk. Nochtans word je niet automatisch een gelovige christen door naar de kerk te komen, zoals je ook geen auto wordt door iedere nacht in de garage te gaan staan.

In het evangelie van deze zondag geeft Jezus in korte zinnen het kenmerk waaraan men christenen moet kunnen herkennen als zijn volgelingen. ‘Aan jullie liefde voor elkaar zal iedereen zien dat jullie mijn leerlingen zijn.’

Dat is het nieuwe gebod dat hij gegeven heeft: het enige gebod dat zijn volgelingen moeten naleven. Want in dat ene gebod van de liefde zitten al de andere geboden. De hele leefregel van christenen: ‘Jullie moeten elkaar liefhebben… zoals ik jullie heb liefgehad.’ Niet meer. Niet minder. God is liefde. Jezus heeft dat getoond. Als zijn volgelingen hebben christenen de zending om te doen zoals hij: tonen dat God liefde is.

En wat voor een liefde! Toen Jezus dit nieuwe gebod aan zijn leerlingen gaf, zaten zij bijeen tijdens het laatste avondmaal. Jezus was net daarvoor rondgegaan om de voeten van de apostelen te wassen. Zó moeten wij dus liefhebben. Dat valt zo op het eerste gezicht nog mee: op de knieën rondkruipen en diensknechtje zijn voor elkaar.
Maar terwijl Jezus zo van voet naar voet aan het kruipen was, kwam hij ook bij de voeten van Judas! Wat deed hij? hij waste de voeten van diegene die hem dood wilde!!

Zo had Jezus lief! En nu wij! Dat is het nieuwe gebod dat Jezus gaf: zoals ik jullie heb liefgehad, zo moeten ook jullie elkaar liefhebben.

De mensen liefhebben zoals Jezus ze heeft liefgehad. Dat is meer dan zich inzetten voor liefdadigheid, dat is meer dan vriendelijk zijn voor de mensen die vriendelijk zijn voor ons. Jezus hield zelfs van zijn vijanden. Hij beminde op een heel concrete en voelbare manier de mensen die werden afgewezen, de zondaars. Hij bemint ons zelfs wanneer wij helemaal niet in hem geïnteresseerd zijn.

Waarom heeft Jezus ons lief? Niet omdat we zo heilig zijn, niet omdat we veel voor hem gedaan hebben. Wel omdat God zo’n grote dorst heeft naar liefde. God kan het gewoon niet laten. En de mensen zijn geschapen naar Gods beeld. Beminnen en bemind worden, dat is heel de zin van ons leven. Alleen liefde geeft vervulling.

We zijn geroepen om te leven in liefde. Geroepen om Gods liefde door te laten stromen naar de mensen om ons heen: vriend en vijand. Daaraan zullen de mensen zien dat Gods Geest in ons woont, want God is liefde en de Geest van God brengt leven. En de zin en de overvloed van dat leven, dat is de liefde.

Dit is het enige gebod dat God ons geeft: houd van elkander, zoals ik van u houd. Maar zó beminnen als Jezus deed, dat is onmogelijk voor ons. Dat kunnen we nooit zonder dat God zelf ons die liefde geeft die we moeten doorgeven. Dat kunnen we nooit zonder dat de heilige Geest in ons leeft. Dat kunnen we nooit zonder de persoonlijke ontmoeting met de verheerlijkte Christus hier in de eucharistie. Daarom komen we ons wekelijks laven aan Christus: om elkaar te kunnen beminnen zoals hij ons heeft liefgehad.

Bewerkte versie van een preek van Ives De Mey
Oorspronkelijke versie: http://users.skynet.be/hebgeloof/index.htm