Preek van de week Elke week een nieuwe preek
  11 mei - Pinksteren Preek in M-S Word-formaatRechtstreeks afdrukken
 

Prekenlijst

Startpagina

Archieven

Register

Prekenportaal

Zondagsvieringen

Dominicanen

Lezingen:

Handelingen 2,1-11
Johannes 20,19-23

Tekst van viering

U kunt reageren
op deze preek:

Commentaar

 

De vijftigste dag
 

Pinksteren is geen feestelijk woord. Het betekent gewoon 'vijftigste', waarmee bedoeld is de vijftigste dag na Pasen, of beter vÓn Pasen. Op die vijftigste dag vierden de Joden hun oogstfeest. Tegelijk herdachten ze het verbond met Jahwe, hun God, bij de berg Sina´, vijftig dagen na de uittocht uit Egypte. Het feest van Pinksteren: na vijftig dagen van bezinning, om zich voor te bereiden op de herdenking van wat er toen is gebeurd.

Volgens de Handelingen van de Apostelen werd na de dood van Jezus aan zijn leerlingen een tijd van vijftig dagen voor bezinning gegund eer de Geest over hen werd gezonden.

Volgens het Johannesevangelie hebben Jezus' leerlingen geen vijftig dagen moeten wachten eer ze de Geest ontvingen. Dat gebeurde al op eerste dag na zijn opstanding, toen ze hem in hun midden zagen verschijnen. In het verhaal van de Handelingen waren de leerlingen die bijeen zaten te bidden veel talrijker, ongeveer 120. De broers van Jezus waren erbij en ook zijn moeder, samen met andere vrouwen (Handelingen 1,15.14). Het verhaal speelt zich af op het Joodse pinksterfeest, toen er pelgrims uit veel verschillende streken naar Jeruzalem waren gekomen. Hiermee wil de auteur duidelijk maken dat de Geest over alle grenzen en verschillen heen waait.

Op Pinksteren brandden in de tempel van Jeruzalen de vuren om de pelgrims te herinneren aan het vuur van de Sina´. Iedereen moest proberen iets van dat vuur mee te dragen. Juist dan zette een stormwind de verblijfplaats van de 120 in beweging en kwam over iedereen de Geest als een vuur. Ze werden enthousiast. Letterlijk: 'vol van God'. Dit vuur van het enthousiasme zal later in de loop der tijden duizenden en duizenden bezielen.

Iedereen in de massa die op het gedruis van de stormwind was afgekomen hoorde de apostelen en de andere leerlingen in zijn eigen taal spreken. Een talenwonder. Het stelde een einde aan de catastrofe van de Babelse spraakverwarring waardoor de hoogmoed van de torenbouwers werd afgestraft. "De een verstond niet meer wat de ander zei" (Genesis 11,7). Het talenwonder bewerkt door de Geest geeft een goede verstaander het vermogen om te verstaan, van welke nationaliteit hij ook is, van welke geloofsgemeenschap hij ook lid is, of hij oud is of jong, dat doet niet ter zake. Ook vandaag nog gebeurt het wonder. Mensen die samen idealen hebben, mensen die samen geloven, verstaan elkaar, in de taal waarin we God verstaan.

Toen Petrus zijn eerste preek had beŰindigd, vroegen sommigen die hem gehoord hadden wat ze moesten doen. Antwoord: bekeer u, blijf geen buitenstaander, doe mee met een nieuwe manier van leven, laat u dopen. Ook u zal dan de Geest geschonken worden (2,38). Volgens het Johannesevangelie was de Geest die Jezus de leerlingen inblies het vermogen om vergiffenis te schenken. Vergiffenis verlost mensen van hun verleden en maakt hen nieuw.

We moeten altijd opnieuw de versleten mens in ons door de Geest nieuw leven laten inblazen. Maar om zo'n nieuwe mens te worden heb je tijd nodig. Vandaar die vijftig dagen. Een tijd van wachten en je bezinnen. Zoals de 120 van het begin zullen we elkaar moeten vasthouden en bemoedigen om het vol te kunnen houden. Vandaag zijn er meer mensen met een ingesluimerd, zelfs afgestorven geloof. Gelukkig heeft God geduld met ons. Als we bekoord worden om het op te geven en de kerk vaarwel willen zeggen, is hij de Heer van het geduld. Hij geeft altijd weer nieuwe kansen. Elk jaar opnieuw komt de vijftigste dag van Pasen. Elk jaar wordt 'Veni creator' gezongen: Kom, schepper heilige Geest. "De Geest van God bezielt die koud zijn en versteend, herbouwt wat is vernield, maakt ÚÚn wat is verdeeld" (H. Oosterhuis).

Het enthousiasme dat de pinksterviering doorzindert mogen we na pinkstermaandag niet laten uitdoven, alsof er op Pinksteren vandaag met ons niets is gebeurd. Na deze vijftigste dag moet het weer beginnen met zichzelf in ons doen en laten te bewijzen, alle komende dagen van ons doordeweekse leven.

Ge´nspireerd door een preek van Hein Jan van Ogtrop (2005)

J. Van Oostveld

 
  Prekenlijst